Το πέρασμα των Ενετών από τη Νάξο άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια του στην πολιτιστική, θρησκευτική και κοινωνική ζωή του νησιού. Μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς διαφαίνεται σήμερα μέσα από την περίφημη αρχιτεκτονική που εφάρμοσαν οι Ενετοί στα κάστρα και τους πύργους που βρίσκονται διάσπαρτοι σε ολόκληρο το νησί. Ανάμεσά τους, ξεχωρίζει το Κάστρο της Χώρας ή αλλιώς Κάστρο του Σανούδου, όταν ο τελευταίος δημιούργησε το Δουκάτο του Αιγαίου με έδρα τη Νάξο. 

Τα δύο είδη ενετικών πυργοειδών συγκροτημάτων που απαντώνται στη Νάξο είναι οι πύργοι - οικίες (που άνηκαν σε ισχυρές οικογένειες γαιοκτημόνων) και οι πύργοι - μοναστήρια (που άνηκαν στην Εκκλησία). Γύρω από το κτίσμα, υπήρχαν εκτάσεις γης που αποτελούσαν μέρος της περιουσίας των ιδιοκτητών του πύργου.

Οι πύργοι των γαιοκτημόνων αποτελούσαν συνήθως εξοχικές οικίες για τους άρχοντες, οι οποίοι είχαν την κύρια κατοικία τους στη Χώρα. Διέθεταν αποθηκευτικούς χώρους για την αγροτική παραγωγή, καθώς και τις απαραίτητες εγκαταστάσεις, όπως φούρνους, στάβλους και ληνούς (πατητήρια).

Οι πύργοι ήταν συνήθως χτισμένοι σε φυσικά οχυρά σημεία και κυρίως σε μέρη όπου υπήρχε νερό (πηγάδι). Φτιαγμένοι από πέτρα, με μοναδική αισθητική, τα πυργοειδή συγκροτήματα συνδυάζουν στοιχεία κυκλαδικής και δυτικής αρχιτεκτονικής. Ξεχωρίζουν οι μαρμάρινες ανάγλυφες παραστάσεις στην πρόσοψή τους, οι πολεμίστρες και οι επάλξεις.

Η χρησιμότητα των πύργων δεν έχει επιβεβαιωθεί, αλλά το πιο πιθανό είναι ότι προστάτευαν αγροικίες της υπαίθρου και συγχρόνως αποτελούσαν καταφύγια και ορμητήρια, κατά την περίοδο πειρατικών επιδρομών και πολέμου. Αξίζει να σημειωθεί πως στο νησί υπάρχουν και άλλα κτίσματα (όπως είναι το κάστρο του Απαλίρου) που χρονολογούνται στην αρχαία ή στη βυζαντινή εποχή.