Κλίμα
Η Νάξος αποτελεί έναν από τους πιο ευχάριστους τόπους διακοπών, με ήπιους χειμώνες και δροσερά καλοκαίρια. Σε αυτό συμβάλλουν αποφασιστικά τα μελτέμια, οι βόρειοι άνεμοι που πνέουν στο νησί, οι οποίοι μετριάζουν τη ζέστη και χαρίζουν ανάσες δροσιάς κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Αξιοσημείωτη είναι και η παρουσία του ήλιου, δίνοντας την ευκαιρία στη Νάξο να συγκαταλέγεται ανάμεσα στις κορυφαίες περιοχές της Ελλάδας όσον αφορά στην ηλιοφάνεια. Πιο συγκεκριμένα, η Νάξος έχει κλίμα «μεσογειακού τύπου». Ο όρος αυτός αναφέρεται στην ύπαρξη δύο χαρακτηριστικών διακριτών εποχών: του καλοκαιριού (ξηρό και θερμό) και του χειμώνα (ήπιος και υγρός). Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το κλίμα της Νάξου ορίζεται ως «εύκρατο μετά ξηρού θέρους», με τα καλοκαίρια να δέχονται την επίδραση ενός σταθερού βαρομετρικού υψηλού στις Αζόρες, ενώ οι χειμώνες να επηρεάζονται από τους κυκλώνες της Βόρειας Ευρώπης.
Ως αποτέλεσμα, η θερμοκρασία έχει μικρές διακυμάνσεις κατά τη διάρκεια του έτους, με μέση ετήσια τιμή τους 18 βαθμούς Κελσίου (18ο C). Η μέση θερμοκρασία τον Αύγουστο είναι περίπου 25ο C, ενώ όλο το καλοκαίρι ο καιρός είναι σχετικά δροσερός, γεγονός που οφείλεται στην παρουσία της θάλασσας. Αντίθετα, ο χειμώνας είναι αρκετά ήπιος, καθώς παρατηρούνται μερικές από τις πλέον υψηλές θερμοκρασίες στο ελλαδικό χώρο (μέση θερμοκρασία τον Ιανουάριο: 12ο C). Επιπλέον, το φθινόπωρο, με μέση θερμοκρασία τους 19ο C, καταγράφεται ως ζεστότερη εποχή σε σχέση με την άνοιξη (μέση θερμοκρασία περίπου16ο C).
Οι βροχές συγκεντρώνονται σε λίγες μόνο ημέρες το χρόνο, ενώ είναι συχνό το φαινόμενο της ξηρασίας, ακόμα και στη χειμερινή περίοδο. Επιπλέον, η Νάξος είναι από τις πλέον ανεμώδεις περιοχές της Ελλάδας, με τους βόρειους ανέμους να κυριαρχούν. Αξίζει να σημειωθεί ότι το κλίμα της Νάξου και η γεωγραφική της θέση έχουν συντελέσει στην ευφορία της γης της, γεγονός που την έκανε αυτάρκη σε όλες τις εποχές. Ειδικότερα, η δροσιά που κυριαρχεί στο νησί - εξαιτίας της υψηλής υγρασίας του αέρα - αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα για την καρποφορία της περιοχής. Ωστόσο, μικρή μόνο ποσότητα βρόχινου νερού συγκρατείται από το έδαφος και συνδράμει στη βλάστηση. Αυτό συμβαίνει επειδή η μεγαλύτερη ποσότητα βροχής πέφτει υπό τη μορφή έντονων καταιγίδων, φαινόμενο που συμβάλει στη διάβρωση του εδάφους.
Ειδικότερα, η μέση ετήσια υγρασία είναι περίπου στο 72%, ενώ έχει πολλές διακυμάνσεις κατά τη διάρκεια του έτους. Μέγιστη κορύφωση υγρασίας παρατηρείται τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο, ενώ μέγιστη πτώση τον Ιούνιο.
Η Νάξος συγκαταλέγεται μεταξύ των περιοχών της Ελλάδας με τη μεγαλύτερη ηλιοφάνεια, με μέση ετήσια τιμή τις 2.700 ώρες. Οι μέγιστες τιμές απαντώνται κατά τον Ιούνιο, ενώ οι μικρότερες τον Ιανουάριο. Αντίθετα, η τιμή της μέσης ετήσιας νέφωσης είναι γύρω στο 3, ενώ ο αριθμός των νεφοσκεπών ημερών είναι εξαιρετικά μικρός. Πιο νεφελώδεις είναι οι χειμωνιάτικοι μήνες.
Λίγες είναι οι βροχές στη Νάξο, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από το μέσο ετήσιο ύψος υετού (βροχής), το οποίο βρίσκεται στα 360 mm και είναι από τα μικρότερα στον ελλαδικό χώρο. Βροχερότεροι είναι οι χειμερινοί μήνες και ξηρότεροι οι Ιούλιος και Αύγουστος. Το χιόνι είναι σπάνιο στο νησί (μέση ετήσια τιμή 1,2 ημέρες) και εμφανίζεται συνήθως τον Ιανουάριο ή το Φεβρουάριο. Το καλοκαίρι είναι συχνό το φαινόμενο της μελτεμιών, των βόρειων δηλαδή ανέμων με τη μέτρια ένταση (4-5 μπορόφ). Αντίθετα, το χειμώνα, εκτός του «κυρίαρχου» βοριά, παρατηρείται και νότιος ή νοτιοανατολικός άνεμος (σορόκο). Στο κλίμακα των συχνοτήτων, οι μέτριοι άνεμοι κατέχουν την πρώτη θέση (46%), ακολουθούμενοι από τους ασθενείς (22%) και τους ισχυρούς (19%). Τέλος, το φαινόμενο της νηνεμίας (άπνοιας) έχει μικρή συχνότητα μέσα στο έτος (μόλις 8%).