Η κτηνοτροφία είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στη Νάξο, αποτελώντας μία από τις κύριες πλουτοπαραγωγικές πηγές του νησιού. Για το λόγο αυτό, εκατοντάδες χοίροι και βοοειδή εκτρέφονται στα λιβάδια, ενώ στις πιο ορεινές περιοχές συναντώνται πρόβατα και κατσίκια.

Από το γάλα των ζώων, οι ντόπιοι φτιάχνουν τα περίφημα ναξιώτικα τυριά, όπως το αρσενικό (κεφαλοτύρι), το ανθότυρο, την κοπανιστή, τη ξινομυζήθρα και το ξινότυρο. Ξεχωρίζει η ναξιώτικη γραβιέρα, η οποία ανήκει στα πιο δημοφιλή ελληνικά τυριά.

Η γραβιέρα της Νάξου παρασκευάζεται από αγελαδινό γάλα. Λόγω της ποιότητάς της, έχει προστατευόμενη ονομασία προέλευσης (Π.Ο.Π.) από το 1996. Η ναξιώτικη γραβιέρα είναι σφιχτή, με μικρές, άτακτα σκορπισμένες, τρύπες.

Μετά την παραγωγή της από τους τυροκόμους, τοποθετείται σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους, όπου παραμένει εκεί τουλάχιστον τρεις μήνες, προκειμένου να ωριμάσει και να αποκτήσει κρούστα. Ο συνδυασμός πρόβειου και κατσικίσιου γάλακτος συντελεί στην παραγωγή του αρσενικού, το οποίο είναι ένα σκληρό, πικάντικο, κίτρινο τυρί που συνδυάζεται υπέροχα με μεζέ.

Η ξινομυζήθρα παρασκευάζεται από κατσικίσιο γάλα και είναι πλούσια και κρεμώδης. Η ναξιώτικη ξινομυζήθρα ετοιμάζεται μέσα σε μία ημέρα από τη χρονική στιγμή που ολοκληρώνεται το άρμεγμα του ζώου και θα πρέπει να καταναλωθεί μέσα σε λίγες ημέρες, αλλιώς αλλοιώνεται και χαλάει. Το ξινότυρο παρασκευάζεται περίπου με τον ίδιο τρόπο όπως η ξινομυζήθρα, με τη διαφορά πως το τυρί ωριμάζει λίγες ημέρες, προκειμένου να γίνει σκληρό.